środa, 25 czerwca 2014

Rozdział 9



Stałam na ganku wtulona w Scotta. Było mi tak miło i przyjemnie, ale gdy dotarło do mnie co przed chwilą zrobiliśmy, momentalnie odsunęłam się od niego. Spojrzał na mnie ze zdziwieniem i rozczarowaniem w oczach. Zrobiło mi się go żal, jednocześnie sama chciałam rzucić mu się w ramiona i zostać w nich na zawsze.
-Coś się stało?
-Nie ja…  Ja nie mogę. To się nie powinno stać.
-Czemu?
-Allison.
-Nie rozumiem.
-Byłeś z nią. Ona jest moją przyjaciółką. Ja nie mogę jej tego zrobić.
-Cat to co było minęło. Ona i ja to zamknięty rozdział. Zrozum ją i Isaaca coś łączy. Niby czemu nas nie może?
-Możemy wejść do środka? Jestem głodna. Tę rozmowę dokończymy kiedy indziej. -Po czym Scott skinął głową i weszliśmy do kuchnie gdzie siedzieli już wszyscy. 
Usiedliśmy do stołu i zabraliśmy się do jedzenia. W czasie posiłku wszyscy poza mną i Scottem rozmawiali. Scott łapczywie jadł kolejne porcje nakładane przez Melanie, a ja siedziałam z głową spuszczoną w dół i bawiłam się ziarnkiem groszku. 

Po zjedzeniu obiadu poszliśmy do salonu. Był to dość spory pokój by pomieścić naszą siódemką, a nawet więcej osób. W samo południe przez dwa wielkie okna wpadały promienie słoneczne, które oświetlały gablotkę ze zdjęciami naszej rodziny. Pod oknem stała największa kanapa, po jej bokach znajdowały się dwa fotele. Naprzeciwko była jeszcze jedna, mniejsza kanapa. Po między nimi ustawiona była niezbyt duża oszklona ława. Rozsiedliśmy się. Nastała cisza. Po pewnym czasie Chris wyjął z kieszeni marynarki stary dziennik. Wszyscy sprawiali wrażenie jakby wiedzieli co to jest za notes. Tylko ja jedna nie miałam bladego pojęcia o co chodzi, lecz nie musiałam długo czekać na wyjaśnienia.

-Bestiariusz? –Spytał Stiles. Co to jest? To przecież jest zwykły notes jak to ma w czymkolwiek pomóc. Zdecydowałam się spytać
-Bestiariusz? Niby co to jest? Jakieś bajeczki o bestiach?
-Można tak to ująć. Tak. – Powiedział tata Allison z irytacją w głosie. Wszyscy patrzyli się na mnie jak na wariatkę, a ja właśnie tak się czułam. Podciągnęłam kolana na kanapę i skuliłam się w nich ze wstydu, a Chris ciągnął dalej. – No więc każda rodzina łowców posiada taki dziennik, w którym spisuje swoją wiedzę o wszystkim co nadprzyrodzone, nasza rodzina też taki ma. Co większość z tutaj zgromadzonych o tym wie. –Spojrzał się znacząco na moich przyjaciół, a oni spojrzeli się po kolei, jedno na drugie i zaczęli się śmiać. Argent zrobił poważną, zirytowaną minę i ciągnął dalej. – Pomyślałem więc, że przyniosę go i sprawdzimy czy jest w nim coś o tobie. –Powiedział spoglądając na mnie. Jeszcze bardziej skuliłam się i próbowałam wbić się w fotel. Mel najwyraźniej zwątpiła w niego.
-Jesteś pewien, że będzie tu coś o Cat.
- Nie jestem pewien, ale warto sprawdzić.
-Okej dzieciaki nie ma sensu trzymać was tutaj, ja i Chris  przeszukamy Bestiariusz, a wy idźcie do góry i poszperajcie w książkach czy coś

Poszliśmy do mojego pokoju, który wyglądał dosłownie jak po przejściu tornada. Książki zajmowały każdy centymetr  pomieszczenia, po moim pośpiechu nie zdążyłam posprzątać ubrań leżących na łóżku.  Na dodatek nie rozpakowałam jeszcze wszystkich pudeł. Zrobiło mi się wstyd, że ludzie na których mi zależy zobaczyli pokój w takim stanie. Ku mojemu zdziwieniu zaczęli się śmiać. Wygoniłam ich z pokoju i powiedziałam żeby dali mi chwilę na posprzątanie. Nie chcieli mnie słuchać weszli i pomogli mi sprzątać po piętnastu minutach pomieszczenie było bardzo czyste, po czym usiedliśmy na moim łóżku i długo rozmawialiśmy. Zrobiło się późno. Mel pozwoliła zostać im na noc, pod warunkiem że Stiles i Scott będą spali w osobnym pokoju. Wykłócałam się o to by jednak spali u mnie. Jednak ciocia nie zmieniła zdania. Gdy tylko chłopcy wyszli Lydia rzuciła się pędem w stronę mojej szafy. Do godziny drugiej zachwalała mój gust i razem . Potem poszłyśmy spać.

Rano obudziła mnie ciocia i powiedziała żebyśmy jak najszybciej zeszli na dół. Czy znaleźli w końcu jakieś informacje… o mnie? Obudziłam Allison i Lydie i poszłam do Scotta i Stilesa. Nie minęło dziesięć minut, a wszyscy siedzieliśmy w kuchni jedząc śniadanie. Gdy przyszła Mel i Chris wszyscy oderwali się od jedzenia i spojrzeli na nich.
-Cat mamy dobrą wiadomość. Wiemy czym jesteś i jakie masz zdolności. Tu jest wszystko. – Podała mi Bestiariusz i dodała. – Chyba lepiej będzie jak pójdziemy.
Usiedliśmy w salonie, wzięłam do ręki Bestiariusz i otworzyłam na zaznaczonej stronie. Zaczęłam czytać.
-Dziewczynka, której rodzicami są Banshee i Prawdziwy Alpha może być Luscendee*.
-Co to jest? Czytaj dalej. –Powiedziała Lydia
-N…Nie mogę, czytaj za mnie.
-Dobrze. A więc, jest to dziewczyna, która ma wszystkie zdolności wilkołaka oraz niektóre moce Banshee. Bardzo potężne Luscendee potrafią panować nad pogodą, moją również częściową zdolność porozumiewania się telepatycznego. Pełnie swej mocy uzyskują podczas pierwszej pełni po ukończeniu lat osiemnastu. Dojrzałe potrafią doskonale przewodzić wilkołakom, wyjątkiem są Omegi i banshee, którzy posłusznie się ich słuchają. Dotąd nie znaleziono żadnego sposobu na zabicie tych stworzeń.
-Cat?- Wszyscy się na mnie spojrzeli. Byłam przerażona.
-Proszę powiedzcie mi, że to sen, że się zaraz obudzę i wszystko będzie jak dawniej. Ja nie mogę być tym czymś to nie jest możliwe. Scott?
-Przykro mi Cat, ale to najwyraźniej prawda.
Wtuliłam się w Scotta i zaczęłam płakać.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

* Nazwa wymyślona przez autorkę

Rozdział dedykuję Wolferce, która mnie wspiera i zachęca do pisania.
 

2 komentarze:

  1. Zachęca? JA CIĘ POSPIESZAM XD |chyba xd|
    OJEJKU <3
    Nie nie się doczekać NN <3
    Ciekawi mnie jak rozwiniesz postać Luscendee |Cat|
    Czekam z niecierpliwością <3 |bardzo|
    SZYBKO SZYBKO SZYBKO. <3
    Rozdział MEGA <3
    Weny :D
    Pozdrawiam ;*

    OdpowiedzUsuń
  2. Rozdział cudowny! I zostałam nominowana do Liebster Blog Award i chciałabym cię nominować! Tutaj wszystko masz :
    http://b-e-a-c-o-n--h-i-l-l-s.blogspot.com/2014/06/liebster-blog-award.html

    OdpowiedzUsuń